Week 9

De pups gaan deze week uitvliegen. Best een moeilijk moment, maar we hebben zulke leuke baasjes gevonden voor onze puppy kinderen. Het is fantastisch om te ervaren hoe gelukkig zij zijn met de komst van hun nieuwe gezinslid.

De eerste die haar koffer pakte was Puck (Buddha).

Op donderdag 21 september heeft Borre zijn koffertje gepakt en is verhuisd, hij heeft 2 hele lieve kindbaasjes gekregen (en ook 2 lieve grote baasjes).

En dan de laatste, Pina. Wij brachten haar op zaterdag 23 september weg. Omdat Pina in België gaat wonen en zij nog niet de grensovergang  over mag zonder Rabiës vaccinatie gaat zij nog een paar weken in een gastgezin wonen, wetterhoun Fayke gaat haar de grote wereld laten zien.  Er zullen mensen zijn die zich afvragen waarom ze niet wat langer bij ons kan blijven. Wij hebben daar over nagedacht, maar afscheid nemen na 8 weken is al vreselijk moeilijk en wij zijn tot de conclusie gekomen dat we een pup die 15 weken bij ons blijft niet meer kunnen afstaan. Maar de grote kleine meid gaat een paar prachtige weken tegemoet met Jolande en haar gezin. Op zondag kwamen de toekomstige baasjes al ‘even’ op bezoek.

En toen was het leeg en stil in huis. De eetkamer tafel staat weer op zijn plek. We staan even stil bij Bloem, Binkje en Roos die het helaas niet mochten halen. Het blijven onze mooie sterretjes.

Puck, Borre en Pina; groei maar lekker op tot stevige Sta-me-bij’s. Zorg maar goed voor jullie nieuwe baasjes.

Inmiddels stromen de foto’s en berichten binnen. Meer dan 200 berichten op zondag. ik geniet! Het gaat super met de ukkepukkies. We sluiten dit hoofdstuk af en houden jullie op de hoogte via de volgende knop; de avonturen van het Buddies nest.

Ik wil iedereen bedanken voor alle lieve aandacht, bloemen, kaarten, attenties en steun die we hebben gehad. Zonder jullie had ik niet geweten wat te doen. Een bijzonder bedankje voor Zwanette en Jolande die hielpen bij de geboorte en met Marianne aan de telefoon. Heel veel steun heb ik ervaren van dierenartsenpraktijk Mentink. Assistentes die ik heel vaak heb gebeld, het was nooit te veel, de dierenartsen die steeds weer klaar stonden, meerdere malen per dag en zelfs als de praktijk eigenlijk al dicht was. 

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: